Hallo organisatoren van het 80 jarig jubileum.
Uiteraard zal ik daarbij zijn, en in principe voor de gehele tijd dat het duurt, tenzij de late avond ons misschien al te laat wordt. Het voornemen is dat ook mijn echtgenote D.E.de Groot-Hooykaas, aanwezig zal zijn, die ook altijd nauw bij de groep betrokken was.
Ik ben dus J.W.de Groot, en werd als ik het goed herinner in 1967 (toen Pieter de Groot welp werd) door Akela Jo Schoevaart-Versteeg gevraagd (eigenlijk gesommeerd) om "iets" in het groepsbestuur te komen doen, nu twee van mijn zonen welpen waren, Ees en Pieter.
Ter kennismaking bezocht ik een vergadering van het groepsbestuur, toen onder voorzitter Jaap Kuyt, die de vergadering opende met mijn benoeming tot nieuwe voorzitter. Dat werd ik dus op dat moment en bleef dat totdat ik werd 'afgelost' door Martin de Jonge.
Er was toen een Raboes Versteeg Groep, alleen jongens, waarvan ik dus voorzitter werd.
Daarnaast was er een bestuurtje, onder aanvoering van mevr.Zandstra, van een niet aktieve meisjes groep 'Raboes' , die de oude gebouwen op het terrein verhuurde aan de Huizer meisjesgroep 'Wilikuna'. Die was aktief onder voorzitterschap van dhr Gootjes.
Er was ook nog een Stichting Raboes Blijdenstein, eigenaar van terrein en opstallen, met een bestuur van mensen die niet (meer) met de aktiviteiten in verband stonden. (Die stichting was opgericht nadat Mej.Blijdenstein bij haar overlijden de grond en de gebouwen 'in gebruik bij de padvinderij' wenste te legateren. Een erfenis dus.) We raakten in overleg, en besloten werd dat ik ook voorzitter van Raboes Blijdenstein werd.
Intussen was op landelijk niveau de fusie tussen de padvindersverenigingen van jongens en meisjes, zowel de algemene als de katholieke, een feit geworden, of aan het worden.
Daarop heb ik van 'Wilikuna'verlangd dat die zouden "fuseren" met de meisjes groep Raboes, en onder de naam Raboes-Wilikuna verder zouden gaan. Ook daarvan werd ik op een gegeven moment voorzitter. Vanaf dat moment was er eenheid in de speleenheden, wat later werd tot de huidige groep Scouting Raboes.
De meisjes groep onder de naam Raboes was ooit gestart op uitnodiging van Mej.Blijdenstein, door een tak van het Leger des Heils in Amsterdam. Daarvoor liet Mej.Blijdenstein oude barakken van het kamp Crailo voor Belgische vluchtelingen uit de 1e Wereldoorlog, op het achterste stuk van haar privé terrein neerzetten. Haar terrein liep vanaf de Tafelbergweg tot aan de Leemzeulder. Al gauw werd de Raboesgroep een echte Larense aktiviteit. De toen nog jonge Jan Versteeg, die goede maatjes was met Mej.Blijdenstein en met de leiding van
de Raboesgroep, begon toen op kleine schaal met een aktiviteit voor jongens, onder de naam Raboes-Versteeg. Hij zou later naar Brazilië emigreren. Toen had inmiddels zijn zusje, Jo Schoevaart-Versteeg, de leiding van de welpen. Die vond het maar niets dat de naam Versteeg ooit zou komen te vervallen, dus dat kon pas gebeuren toen zij eenmaal de groep verlaten had, wat zij tegelijk met mij deed. Dat was dan ook geen toeval. Zij werd een
beetje oud voor een Akela, maar het was een bijzondere vrouw, altijd jong van geest, en de beste Akela die de groep ooit gekend heeft, maar ze wilde pas "ophouden" als ik ook zou weggaan. Zodoende dus.
We hebben renovaties kunnen uitvoeren aan het "meidenhuis"én aan het "jongens huis", waar later nog weer veel meer aan gedaan is, inclusief uitbreidingen. We hebben de Stichting Raboes Blijdenstein voorzien van nieuwe statuten om de nieuw gevormde eenheid een basis te geven. Onder druk van omstandigheden en meningen van mensen die toen een rol speelden, kwam daar iets uit dat ooit ook wel eens weer zou moeten worden aangepast. Ook het feit dat ik voorzitter was van twee groepen plus een Stichting, was niet conform de bedoelingen van
Scouting Nederland, maar wel van groot belang om de nieuwe situatie te bereiken. Daarna, na mijn vertrek, is dat allemaal geformaliseerd en door de mensen die na mij kwamen tot een groot succes gemaakt.
Groeten,
J.W.de Groot